صفحه اصلی
جستجو پیشرفته
لطفا منتظر بمانید...
سازمانها و نهادها
گروه های خبری
اقتصادی
اجتماعی
هنر و اندیشه
محله خبر
اختصاصی جهانی پرس
تولید، اکران و پخش
آرشیو اخبار

قرار بود جهان را جای زیباتری برای زندگی کنیم!

جهانی خبر: سمیه سیمین قد- این روزها مقوله ای به نام انسانیت در دنیای متمدن امروز آنچنان مخدوش و رو به زوال است که حالا به مسئله ای جهانی تبدیل شده و دیگر ربطی به خاورمیانه و شرق و غرب ندارد.

در حالی شاهد حادثه غمبار و دلخراش حمله تروریستی به مدرسه دخترانه در کابل افغانستان هستیم که کمی آن طرف تر در روسیه با گروگان گیری و تیراندازی در مدرسه ای تعدادی دانش آموز و معلم کشته می شوند و در دانشگاهی در امریکا به دانشجویان حمله می شود و ....
ظاهرا دیگر خشونت، ترور و جنگ، مرزی نمی‌شناسد و هر قدر که از عمر این دنیا بیشتر می گذرد، به همان نسبت رذالت و پستی آدم هایی که به سختی می توان نام انسان را بر آنها نهاد، بیشتر مشهود می شود.
به راستی آدم ها چقدر شبیه هم نیستند، یکی از آن سر دنیا بدون هیچ قرابت و نزدیکی به لحاظ فرهنگی، دینی و عقیده ای، قدم برای ساخت مدرسه ای در دورافتاده ترین منطقه افغانستان برمی دارد و گروهی دیگر از جنس خود مردم آن کشور با عقیده و مذهب و فرهنگ مشترک، کمر به کشتن هموطنان شان، نسل کشی و ویرانی مدرسه ها می بندند.
در این میان تنها هنر سیاستمداران و دولتمردان و رهبران سیاسی و اقتصادی دنیا هم این است که با صدور بیانیه شعارگونه، حوادث تروریستی را محکوم کنند، ولی هیچکس نمی گوید راه نجات کودکان بی گناه و مردم بی پناهی که نه از سیاست چیزی می دانند و نه خود خواسته دین و ملیت و سرزمین شان را انتخاب کردند! چیست؟
به راستی چه ایدئولوژی در پشت چنین کشتار وحشیانه و بی رحمانه ای وجود دارد که در تعریف هیچ مکتب و مسلک و آرمانی نمی گنجد! دنیایی که حتی در عصر به اصطلاح ارتباطات و اطلاعات هم نتوانست، آدم ها را لحظه ای به تفکر و آگاهی وادارد!
تفکر برای درک دنیایی ورای همه جنگ‌های ناعادلانه، قدرت‌طلبی‌های خودسرانه، افراط گری های بی حد و مرز، دنیایی که در آن هر دین و مکتب و سنتی هم که داشته باشی، غرب باشی یا شرق، فقیر باشی یا غنی، سفید باشی یا سیاه، زن باشی یا مرد، ارزش های والای انسانی، نیکی و محبت به دیگری و گذشت و فداکاری مورد ستایش است..
چگونه به این لحظه در تاریخ رسیده‌ایم، که در آن انسانیت از نظر تکنولوژی از هر زمان دیگری در گذشته قدرتمندتر است، ولی با این حال، احساس می‌کنیم که به‌طور فزاینده ای آسیب‌پذیریم؟ مگر نه اینکه دیر یا زود همگی در جایی از این کره خاکی که متعلق به هیچ کدام از ما نبوده و نیست، قرار است که بمیریم؟
به راستی چه کسی جوابگوی پرپر شدن آرزوی پدر و مادری است که با رنج و مشقت بسیار فرزندش را به مدرسه فرستاد تا روزی شاهد قد کشیدن و رشد و شکوفایی او برای سازندگی جامعه و سرزمینش باشد، ولی جنازه غرق به خون و بی جانش را تحویل گرفت!
چه کسی می تواند تسلی دهنده دل شکسته مادری باشد که در یک صبح به ظاهر عادی، فرزندش را راهی مدرسه می کند و دیگر هرگز بازگشتش به خانه را نمی بیند؟
چه کسی می تواند التیام دهنده دردهای پدر و مادرهایی باشد که فرزندان معصوم و بی گناهشان قربانی ترور، سیاست و خشونت می شوند؟
و اینگونه قرار بود که جهان را جای زیباتری برای زندگی کنیم!

شناسنامه


کدخبر: ۲۵۸۹۴۳
تاریخ: ۱۴۰۰/۲/۲۳     ساعت: ۱۰ : ۴۵
امتیاز به این خبر:
  • 4
سرویس: اختصاصی جهانی پرس       زیرسرویس: اختصاصی جهانی پرس
انتشار:
تماس با ما


نام :*
ایمیل:
متن پیام :*
ارسال
نظرات


استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
  • ۱۴۰۰ دوشنبه ۳۱ خرداد
  • ١١ ذو القعده ١٤٤٢
  • Jun 21 2021